Wi\u0119kszo\u015b\u0107 rad o wypaleniu zaczyna si\u0119 od \u201ewe\u017a wolne\u201d. Czasem to jest dok\u0142adnie to, i je\u015bli lekarz m\u00f3wi Ci, \u017ceby si\u0119 zatrzyma\u0107, pos\u0142uchaj go.<\/p>\n
Ale wiele kobiet, z kt\u00f3rymi pracuj\u0119, nie mo\u017ce si\u0119 zatrzyma\u0107 albo nie chce. Jest kredyt. Zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry na nich polega. Stanowisko, na kt\u00f3re pracowa\u0142y pi\u0119tna\u015bcie lat. Wi\u0119c prawdziwe pytanie brzmi inaczej: jak wr\u00f3ci\u0107 do siebie, kiedy \u017cycie toczy si\u0119 dalej?<\/p>\n
\n\u201eKiedy\u015b dawa\u0142am rad\u0119 z du\u017co wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015bci\u0105 rzeczy.\u201d<\/p>\n<\/blockquote>\n
To zdanie zwykle przychodzi razem ze wstydem, jakby\u015b straci\u0142a jak\u0105\u015b si\u0142\u0119, kt\u00f3r\u0105 kiedy\u015b mia\u0142a\u015b. Nie straci\u0142a\u015b. To, co Ci si\u0119 przydarzy\u0142o, ma sw\u00f3j mechanizm, a kiedy go zrozumiesz, wstyd traci du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 gruntu pod nogami.<\/p>\n
Czym w\u0142a\u015bciwie jest wypalenie<\/h2>\n
\u015awiatowa Organizacja Zdrowia opisuje wypalenie (w klasyfikacji ICD-11, od 2019 roku) jako skutek przewlek\u0142ego stresu w pracy, z kt\u00f3rym nie uda\u0142o si\u0119 skutecznie poradzi\u0107. Wymienia trzy objawy: wyczerpanie, rosn\u0105cy dystans albo cynizm wobec pracy oraz poczucie, \u017ce jeste\u015b mniej skuteczna ni\u017c kiedy\u015b. Klasyfikuje je jako zjawisko zwi\u0105zane z prac\u0105, a nie jako chorob\u0119.<\/p>\n
Mo\u017cesz mie\u0107 wszystkie trzy i nadal codziennie przychodzi\u0107 do pracy. To jeden z powod\u00f3w, dla kt\u00f3rych tak d\u0142ugo nikt tego nie zauwa\u017ca.<\/p>\n
Przetrwa\u0107 to nie to samo, co udowadnia\u0107, \u017ce jest si\u0119 siln\u0105<\/h2>\n
Czasem po prostu trzeba przetrwa\u0107. Dziecko choruje, rodzic Ci\u0119 potrzebuje, wa\u017c\u0105 si\u0119 losy pracy i zatrzymanie si\u0119 nie wchodzi teraz w gr\u0119. Wtedy pytanie jest praktyczne: sk\u0105d mog\u0119 jeszcze bra\u0107 energi\u0119 i co mog\u0119 odpu\u015bci\u0107, \u017ceby mniej jej ucieka\u0142o?<\/p>\n
Ale cz\u0119sto jedziemy dalej z innego powodu. Nie dlatego, \u017ce nie mamy wyboru, tylko dlatego, \u017ce chcemy zosta\u0107 silne we w\u0142asnych oczach. Zatrzymanie si\u0119 by\u0142oby jak przyznanie, \u017ce sobie nie radzimy.<\/p>\n
Widz\u0119 to u moich klientek i znam to z w\u0142asnego \u017cycia: takie zaciskanie z\u0119b\u00f3w nie sprawia, \u017ce wypalenie mija. Pog\u0142\u0119bia je, a droga z powrotem robi si\u0119 d\u0142u\u017csza i trudniejsza.<\/p>\n
Dlatego warto uczciwie sprawdzi\u0107, kt\u00f3re z tych dw\u00f3ch robisz. Przetrwanie trudnego okresu bywa konieczne. Ci\u0105gni\u0119cie dalej, \u017ceby co\u015b sobie udowodni\u0107, to ta cz\u0119\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cesz zmieni\u0107.<\/p>\n
Stres nie jest wrogiem<\/h2>\n
Chc\u0119 to powiedzie\u0107 wyra\u017anie, bo teksty o wypaleniu cz\u0119sto przedstawiaj\u0105 stres jak trucizn\u0119. To nieprawda. Mobilizacja to jest zdrowie. Dzi\u0119ki niej dzia\u0142amy, reagujemy, skupiamy si\u0119 i wychodzimy z trudnych sytuacji. Ten mi\u0119sie\u0144 naprawd\u0119 warto mie\u0107 i warto go \u0107wiczy\u0107.<\/p>\n
W du\u017cym uproszczeniu uk\u0142ad nerwowy ma sposoby, \u017ceby nas przyspiesza\u0107 (szybsze serce, napi\u0119te mi\u0119\u015bnie, zaw\u0119\u017cona uwaga), i sposoby, \u017ceby nas wycisza\u0107 (wolniejsze t\u0119tno, g\u0142\u0119bszy oddech, czas na trawienie, napraw\u0119 i odbudow\u0119). Zdrowie nie polega na tym, \u017ceby stale siedzie\u0107 w wyciszeniu. Polega na tym, \u017ceby p\u0142ynnie przechodzi\u0107 mi\u0119dzy jednym a drugim.<\/p>\n
Zdrowy uk\u0142ad nerwowy potrafi wej\u015b\u0107 na wysokie obroty i z nich zej\u015b\u0107. Problem zaczyna si\u0119 wtedy, kiedy mobilizacja pojawia si\u0119 zbyt cz\u0119sto, trwa zbyt d\u0142ugo albo coraz trudniej z niej wr\u00f3ci\u0107. Jak m\u00f3wi\u0142am w wywiadzie dla Onetu<\/a>: wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas \u0107wiczy codziennie tylko jedno. Gaz mamy dopracowany do perfekcji. Hamulca prawie nie u\u017cywamy. A hamulec te\u017c jest umiej\u0119tno\u015bci\u0105, nie stanem, w kt\u00f3ry si\u0119 po prostu wpada.<\/p>\n
Najlepiej wida\u0107 to w sobot\u0119. Nikt niczego od Ciebie nie chce, nie ma deadline\u2019u, teoretycznie mo\u017cesz odpocz\u0105\u0107. I po dziesi\u0119ciu minutach robi si\u0119 nieswojo. Si\u0119gasz po telefon. Sprawdzasz maila. Przypominasz sobie pi\u0119\u0107 rzeczy, kt\u00f3re \u201ew sumie mo\u017cna by zrobi\u0107\u201d. To nie jest brak silnej woli. To cia\u0142o, kt\u00f3re nauczy\u0142o si\u0119 jednego biegu. Troch\u0119 jak d\u0142o\u0144, kt\u00f3ra przez lata by\u0142a zaci\u015bni\u0119ta: nie rozlu\u017ani si\u0119 dlatego, \u017ce akurat masz wolne. Musi si\u0119 nauczy\u0107 otwiera\u0107 od nowa.<\/p>\n
Dlaczego najgorzej bywa wtedy, kiedy ju\u017c po wszystkim<\/h2>\n
Trzy tygodnie przed ogromnym projektem. \u015apisz ma\u0142o, gasisz po\u017cary, jeste\u015b maksymalnie skoncentrowana i funkcjonujesz \u015bwietnie. W pi\u0105tek projekt si\u0119 ko\u0144czy. W sobot\u0119 budzisz si\u0119 i nie masz si\u0142y wsta\u0107.<\/p>\n
\u0141atwo wtedy pomy\u015ble\u0107: co jest ze mn\u0105 nie tak, przecie\u017c najgorsze min\u0119\u0142o? Nic nie jest z Tob\u0105 nie tak. Mobilizacja nie usuwa zm\u0119czenia. Usuwa dost\u0119p do zm\u0119czenia. Kiedy trzeba dzia\u0142a\u0107, m\u00f3zg nie przepuszcza tej informacji, bo w danym momencie jest zupe\u0142nie nieprzydatna. Nikt nie potrzebuje wiedzie\u0107, \u017ce jest wyczerpany, w trakcie gaszenia po\u017caru.<\/p>\n
Wi\u0119c sobota nie jest dniem, w kt\u00f3rym powsta\u0142 koszt. Sobota jest pierwszym dniem, w kt\u00f3rym wolno Ci go poczu\u0107.<\/p>\n
Lisa Feldman Barrett opisuje m\u00f3zg jako co\u015b, co prowadzi \u201ebud\u017cet cia\u0142a\u201d: ca\u0142y czas przewiduje, czego organizm b\u0119dzie potrzebowa\u0142, i wydaje zasoby z wyprzedzeniem. Robi to znakomicie i dlatego przez kilka tygodni mo\u017cesz dzia\u0142a\u0107 na obrotach, jakich sama si\u0119 po sobie nie spodziewa\u0142a\u015b. To nie znaczy, \u017ce by\u0142o za darmo. To znaczy, \u017ce Tw\u00f3j organizm bardzo sprawnie to sfinansowa\u0142. Badacz stresu Bruce McEwen nazwa\u0142 d\u0142ugofalowy koszt obci\u0105\u017ceniem allostatycznym: to zu\u017cycie od ci\u0105g\u0142ego dostosowywania stresu, snu, metabolizmu i odporno\u015bci, \u017ceby nad\u0105\u017cy\u0107. Po ci\u0119\u017ckim tygodniu sen to sp\u0142aca. Po pi\u0119ciu latach ju\u017c nie.<\/p>\n
Dlaczego tak trudno przesta\u0107 robi\u0107 to, co wyczerpuje<\/h2>\n
Sama jestem ambitna. Lubi\u0119 osi\u0105ga\u0107, lubi\u0119 si\u0119 rozwija\u0107 i nie mam najmniejszej potrzeby leczenia kobiet z ambicji. Problem zaczyna si\u0119 gdzie indziej: kiedy wynik staje si\u0119 dowodem, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku.<\/p>\n
Uk\u0142ad nagrody w m\u00f3zgu uczy si\u0119 tego, co zadzia\u0142a\u0142o. Nie pyta, ile to kosztowa\u0142o. Dopamina jest jednym z kluczowych element\u00f3w tego uk\u0142adu. To mniej chemia przyjemno\u015bci, a bardziej sygna\u0142: id\u017a po to jeszcze raz. I najmocniej popycha w drodze do celu, a nie w chwili, kiedy go osi\u0105gasz.<\/p>\n
Wyobra\u017a sobie kobiet\u0119, kt\u00f3ra pod presj\u0105 robi to, co zawsze: mobilizuje si\u0119 jeszcze bardziej. By\u0142 kryzys, rozwi\u0105za\u0142a. Niemo\u017cliwy deadline, dowioz\u0142a. Wszyscy spanikowali, ona przej\u0119\u0142a kontrol\u0119. Na ko\u0144cu jest wynik, ulga, czasem \u201enie wiem, co by\u015bmy bez ciebie zrobili\u201d. Dla m\u00f3zgu to bardzo przekonuj\u0105cy komunikat: to zadzia\u0142a\u0142o, powtarzaj.<\/p>\n
I m\u00f3zg ma racj\u0119. To naprawd\u0119 zadzia\u0142a\u0142o. Tylko nigdy nie zadaje drugiego pytania: czy za pi\u0119\u0107 lat to nadal b\u0119dzie dla Ciebie dobre?<\/p>\n
Wi\u0119c strategia, kt\u00f3ra Ci\u0119 przeci\u0105\u017ca, jest jednocze\u015bnie strategi\u0105, za kt\u00f3r\u0105 dostajesz nagrod\u0119, i to potr\u00f3jnie: od wyniku, od ludzi wok\u00f3\u0142 i od w\u0142asnego uk\u0142adu nagrody. Za ka\u017cdym razem, kiedy dowozisz mimo wyczerpania, dostajesz kolejny dow\u00f3d: widzisz, da\u0142a\u015b rad\u0119. I coraz \u0142atwiej pomyli\u0107 \u201eto dzia\u0142a\u201d z \u201eto mi s\u0142u\u017cy\u201d.<\/p>\n
Osi\u0105gni\u0119cia bardzo szybko staj\u0105 si\u0119 te\u017c nowym standardem. To, co kiedy\u015b by\u0142o ogromnym sukcesem, po czasie wydaje si\u0119 czym\u015b, co po prostu powinna\u015b umie\u0107. Je\u015bli sko\u0144czenie czego\u015b du\u017cego daje Ci g\u0142\u00f3wnie \u201euff, z g\u0142owy\u201d, a trzy minuty p\u00f3\u017aniej \u201edobra, co nast\u0119pne?\u201d, to nie jest kwestia charakteru. To znak, \u017ce pr\u00f3g si\u0119 przesun\u0105\u0142.<\/p>\n
Co pokazuj\u0105 badania nad regeneracj\u0105<\/h2>\n
Badania nad regeneracj\u0105 po pracy, prowadzone w du\u017cej mierze przez Sabine Sonnentag i Charlotte Fritz, wskazuj\u0105 na cztery do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re naprawd\u0119 odbudowuj\u0105: psychiczne oderwanie si\u0119 od pracy, relaks, \u201emistrzostwo\u201d (uczenie si\u0119 albo robienie czego\u015b wci\u0105gaj\u0105cego, co nie ma nic wsp\u00f3lnego z prac\u0105) i poczucie kontroli nad w\u0142asnym wolnym czasem. Z tych czterech oderwanie si\u0119 raz po raz okazuje si\u0119 jednym z najwa\u017cniejszych.<\/p>\n
Oderwanie oznacza, \u017ce wolne ma g\u0142owa, a nie tylko cia\u0142o. Mo\u017cna pojecha\u0107 na wakacje i przez dwa tygodnie mentalnie zarz\u0105dza\u0107 ca\u0142\u0105 rodzin\u0105. Mo\u017cna le\u017ce\u0107 na masa\u017cu i przez godzin\u0119 uk\u0142ada\u0107 w g\u0142owie jutrzejsz\u0105 prezentacj\u0119. Cia\u0142o jest w miejscu przeznaczonym do odpoczynku, a system odpowiedzialno\u015bci nadal pracuje. Wakacje nie zamykaj\u0105 otwartych p\u0119tli. Przenosz\u0105 je tylko w \u0142adniejsze miejsce.<\/p>\n
B\u0105d\u017a te\u017c cierpliwa wobec czasu. Wychodzenie z prawdziwego wypalenia trwa zwykle miesi\u0105ce, a nie tygodnie, i rzadko idzie w linii prostej. Dobre tygodnie przeplataj\u0105 si\u0119 z p\u0142askimi. Tak normalnie wygl\u0105da powr\u00f3t do si\u0142, a nie znak, \u017ce nic nie dzia\u0142a.<\/p>\n
Niczego nie dodawaj. Zacznij od odejmowania.<\/h2>\n
To naprawd\u0119 pierwsza zasada. Je\u015bli jeste\u015b przeci\u0105\u017cona, ostatnie, czego potrzebujesz, to nowa rutyna, aplikacja, kurs albo projekt pod tytu\u0142em \u201ejak przesta\u0107 by\u0107 przeci\u0105\u017con\u0105\u201d. Kobiety, kt\u00f3re wszystko ogarniaj\u0105, maj\u0105 odruch, \u017ceby ogarn\u0105\u0107 r\u00f3wnie\u017c w\u0142asne wyczerpanie.<\/p>\n
Wtedy powstaje plan. Od poniedzia\u0142ku: medytacja, spacer, wcze\u015bniejsze wstawanie, koniec z telefonem w \u0142\u00f3\u017cku. W poniedzia\u0142ek idzie \u015bwietnie. We wtorek gorzej. W \u015brod\u0119 plan si\u0119 sypie, a do d\u0142ugiej listy dochodzi nowa pozycja: poczucie winy, \u017ce znowu nie wysz\u0142o.<\/p>\n
Dlatego nie pytam, co jeszcze mog\u0142aby\u015b robi\u0107. Pytam: co mo\u017cesz przesta\u0107 robi\u0107?<\/strong><\/p>\n
I daj\u0119 jedno narz\u0119dzie, kt\u00f3re kosztuje dziesi\u0119\u0107 sekund. Kto\u015b o co\u015b prosi. Widzisz problem. Czujesz, \u017ce trzeba zareagowa\u0107. Zanim odpowiesz tak jak zawsze, daj sobie dziesi\u0119\u0107 sekund i zapytaj: co si\u0119 stanie, je\u015bli tym razem tego nie zrobi\u0119?<\/strong><\/p>\n
Czasem odpowied\u017a brzmi: b\u0119dzie realny problem. Wtedy robisz. Serio.<\/p>\n
Ale bardzo cz\u0119sto odpowied\u017a jest zupe\u0142nie inna: kto\u015b b\u0119dzie niezadowolony, kto\u015b poradzi sobie gorzej ode mnie, b\u0119dzie mi g\u0142upio, przez godzin\u0119 b\u0119d\u0119 si\u0119 z tym \u017ale czu\u0107. I wtedy widzisz co\u015b wa\u017cnego. To nie by\u0142 obowi\u0105zek. To by\u0142a pr\u00f3ba unikni\u0119cia dyskomfortu.<\/p>\n
Te dziesi\u0119\u0107 sekund to ca\u0142a zmiana. Nie zmieniaj\u0105 tego, co robisz. Zmieniaj\u0105 to, \u017ce zaczynasz to wybiera\u0107. (Je\u015bli taka pauza wydaje Ci si\u0119 niemo\u017cliwa, mo\u017ce to dlatego<\/a>.)<\/p>\n
Na pocz\u0105tek naprawd\u0119 wystarczy jedna rzecz. Raz nie poprawi\u0107. Raz nie przypomnie\u0107. Raz nie uratowa\u0107. Raz powiedzie\u0107: \u201eNie dam rady\u201d.<\/p>\n
Na pocz\u0105tku poczujesz si\u0119, jakby\u015b kogo\u015b zawodzi\u0142a<\/h2>\n
Nie b\u0119d\u0119 udawa\u0107, \u017ce to \u0142atwe. Przez pierwsze tygodnie nie czujesz si\u0119 jak osoba, kt\u00f3ra odzyskuje przestrze\u0144. Czujesz si\u0119 jak osoba, kt\u00f3ra zawodzi. To uczucie mija, naprawd\u0119 mija, ale trzeba je kilka razy przetrzyma\u0107, \u017ceby m\u00f3zg zebra\u0142 dowody, \u017ce \u015bwiat si\u0119 nie zawali\u0142.<\/p>\n
Znam to te\u017c z w\u0142asnego \u017cycia. Gdzie\u015b po drodze straci\u0142am kontakt z najprostsz\u0105, spontaniczn\u0105 rado\u015bci\u0105. Nie chodzi\u0142o o sukces ani o satysfakcj\u0119 z pracy, tylko o zwyk\u0142\u0105 lekko\u015b\u0107: w\u0142\u0105czy\u0107 g\u0142o\u015bniej muzyk\u0119, zata\u0144czy\u0107 w kuchni, \u015bmia\u0107 si\u0119, zrobi\u0107 co\u015b bez powodu. Dopiero kiedy wprowadzi\u0142am zmiany, zobaczy\u0142am wyra\u017ane \u201eprzed\u201d i \u201epo\u201d. Obowi\u0105zki nie znikn\u0119\u0142y, a mimo to mia\u0142am wi\u0119cej energii, wi\u0119cej rado\u015bci, wi\u0119cej siebie. Pami\u0119tam t\u0119 my\u015bl: czyli mo\u017cna czu\u0107 si\u0119 zupe\u0142nie inaczej.<\/p>\n
Dwie r\u00f3\u017cne Kasie. O tej pierwszej zd\u0105\u017cy\u0142am ju\u017c zapomnie\u0107, \u017ce w og\u00f3le kiedy\u015b by\u0142a. Na szcz\u0119\u015bcie j\u0105 odzyska\u0142am.<\/p>\n
Kiedy mimo wszystko si\u0119 zatrzyma\u0107<\/h2>\n
Je\u015bli nie \u015bpisz, je\u015bli p\u0142aczesz w samochodzie przed prac\u0105, je\u015bli drobne decyzje wydaj\u0105 si\u0119 niemo\u017cliwe albo cia\u0142o wysy\u0142a sygna\u0142y, kt\u00f3rych nie da si\u0119 ju\u017c zignorowa\u0107, to nie jest ju\u017c co\u015b, czym mo\u017cna zarz\u0105dza\u0107 obok pracy. Porozmawiaj z lekarzem. Wolne w takim momencie jest tym, co umo\u017cliwia powr\u00f3t.<\/p>\n
Mo\u017cesz unie\u015b\u0107 bardzo du\u017co. To nigdy nie by\u0142o pytanie. Nie chodzi o to, \u017ceby\u015b robi\u0142a mniej. Chodzi o to, \u017ceby wi\u0119cej z tego, co robisz, by\u0142o naprawd\u0119 Twoje.<\/p>\n
\nTest Energy Drain Diagnostic\u2122<\/a> w oko\u0142o 15 minut pokazuje, gdzie naprawd\u0119 ucieka Twoja energia. Je\u015bli wolisz najpierw porozmawia\u0107, um\u00f3w bezp\u0142atn\u0105 30-minutow\u0105 rozmow\u0119<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n
Do poczytania: \u015awiatowa Organizacja Zdrowia, \u201eBurn-out an occupational phenomenon\u201d, ICD-11 (2019). Sabine Sonnentag, Charlotte Fritz, \u201eThe Recovery Experience Questionnaire\u201d, Journal of Occupational Health Psychology (2007). Wolfram Schultz, \u201ePredictive reward signal of dopamine neurons\u201d, Journal of Neurophysiology (1998). Bruce S. McEwen, New England Journal of Medicine (1998), o obci\u0105\u017ceniu allostatycznym.<\/p>\n
Kasia Biernacka jest psycholo\u017ck\u0105 organizacji i doradczyni\u0105 ds. przyw\u00f3dztwa, mieszka w Belgii i od ponad 20 lat pracuje w HR i rozwoju lider\u00f3w. O ukrytym koszcie \u017cycia w trybie \u201edam rad\u0119\u201d m\u00f3wi\u0142a w wywiadach dla Onetu<\/a> i iKobiece.pl<\/a> (wywiady w j\u0119zyku polskim).<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
You can’t stop working, and you can’t keep going like this. What recovering from burnout while still working actually takes, and what the research says.<\/p>","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ocean_post_layout":"","ocean_both_sidebars_style":"","ocean_both_sidebars_content_width":0,"ocean_both_sidebars_sidebars_width":0,"ocean_sidebar":"","ocean_second_sidebar":"","ocean_disable_margins":"enable","ocean_add_body_class":"","ocean_shortcode_before_top_bar":"","ocean_shortcode_after_top_bar":"","ocean_shortcode_before_header":"","ocean_shortcode_after_header":"","ocean_has_shortcode":"","ocean_shortcode_after_title":"","ocean_shortcode_before_footer_widgets":"","ocean_shortcode_after_footer_widgets":"","ocean_shortcode_before_footer_bottom":"","ocean_shortcode_after_footer_bottom":"","ocean_display_top_bar":"default","ocean_display_header":"default","ocean_header_style":"","ocean_center_header_left_menu":"","ocean_custom_header_template":"","ocean_custom_logo":0,"ocean_custom_retina_logo":0,"ocean_custom_logo_max_width":0,"ocean_custom_logo_tablet_max_width":0,"ocean_custom_logo_mobile_max_width":0,"ocean_custom_logo_max_height":0,"ocean_custom_logo_tablet_max_height":0,"ocean_custom_logo_mobile_max_height":0,"ocean_header_custom_menu":"","ocean_menu_typo_font_family":"","ocean_menu_typo_font_subset":"","ocean_menu_typo_font_size":0,"ocean_menu_typo_font_size_tablet":0,"ocean_menu_typo_font_size_mobile":0,"ocean_menu_typo_font_size_unit":"px","ocean_menu_typo_font_weight":"","ocean_menu_typo_font_weight_tablet":"","ocean_menu_typo_font_weight_mobile":"","ocean_menu_typo_transform":"","ocean_menu_typo_transform_tablet":"","ocean_menu_typo_transform_mobile":"","ocean_menu_typo_line_height":0,"ocean_menu_typo_line_height_tablet":0,"ocean_menu_typo_line_height_mobile":0,"ocean_menu_typo_line_height_unit":"","ocean_menu_typo_spacing":0,"ocean_menu_typo_spacing_tablet":0,"ocean_menu_typo_spacing_mobile":0,"ocean_menu_typo_spacing_unit":"","ocean_menu_link_color":"","ocean_menu_link_color_hover":"","ocean_menu_link_color_active":"","ocean_menu_link_background":"","ocean_menu_link_hover_background":"","ocean_menu_link_active_background":"","ocean_menu_social_links_bg":"","ocean_menu_social_hover_links_bg":"","ocean_menu_social_links_color":"","ocean_menu_social_hover_links_color":"","ocean_disable_title":"default","ocean_disable_heading":"default","ocean_post_title":"","ocean_post_subheading":"","ocean_post_title_style":"","ocean_post_title_background_color":"","ocean_post_title_background":0,"ocean_post_title_bg_image_position":"","ocean_post_title_bg_image_attachment":"","ocean_post_title_bg_image_repeat":"","ocean_post_title_bg_image_size":"","ocean_post_title_height":0,"ocean_post_title_bg_overlay":0.5,"ocean_post_title_bg_overlay_color":"","ocean_disable_breadcrumbs":"default","ocean_breadcrumbs_color":"","ocean_breadcrumbs_separator_color":"","ocean_breadcrumbs_links_color":"","ocean_breadcrumbs_links_hover_color":"","ocean_display_footer_widgets":"default","ocean_display_footer_bottom":"default","ocean_custom_footer_template":"","ocean_post_oembed":"","ocean_post_self_hosted_media":"","ocean_post_video_embed":"","ocean_link_format":"","ocean_link_format_target":"self","ocean_quote_format":"","ocean_quote_format_link":"post","ocean_gallery_link_images":"on","ocean_gallery_id":[],"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1883","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","entry","owp-thumbs-layout-horizontal","owp-btn-normal","owp-tabs-layout-horizontal","has-no-thumbnails","has-product-nav"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1883","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1883"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1883\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1889,"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1883\/revisions\/1889"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1883"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1883"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intuipro.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1883"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}